04-02-10

De samenwerkingsflop

De meeting tussen de federale en de Vlaamse regering is een flop van jewelste geworden. Het had de start moeten zijn van wat Leterme "het samenwerkingsfederalisme" noemt. Voor zover daar nog iemand in geloofde, zal dat nu wel niet meer het geval zijn, zeker niet langs Vlaamse zijde. We kunnen gerust spreken van een knechtfederalisme dat de regering van ex-Vlaming Leterme zijn vroegere regio wil opleggen.
Bij het begin van bovenstaande meeting bleek nl dat de federale regering, zonder enig overleg met de regio's, het begrotingstraject voor de komende maanden al veranderd had, zoals gevraagd door de Europese Commissie. Daarmee werd de Vlaamse regering voor een voldongen feit gesteld. Kris Peeters probeerde nog de schade te minimaliseren om zijn vroegere mentor niet al te veel voor het hoofd te stoten, maar het kwaad was geschied. Vice Lieten (SP.a) liet er geen twijfel over bestaan: zo'n federale houding, zei ze, is gewoon arrogant. Ik heb daarover tot nu toe geen mening gehoord van de N-VA, maar neem aan dat die minstens dezelfde zal zijn.
Daarmee zit CD&V in de Vlaamse regering in de reeds lang gevreesde spreidstand en moeten Kris en Co eindelijk eens klare wijn schenken: wordt het Vlaanderen of wordt het het België van Leterme? Als SP.a en N-VA voet bij stek houden - en waarom zouden ze niet? - dan kan de Vlaamse CD&V niet anders dan bakzeil halen. Een alternatief is er niet, zelfs niet met de collaboralen. Zowel op federaal niveau als op het Vlaamse zitten CD&V en Open VLD in een minderheidspositie en is er ook geen oppositiepartij die hen daar zomaar uit zal halen, integendeel.
Leterme gaat zo stilaan de weg op van wijlen Hugo Schiltz: eerst de partij groot maken, om ze daarna eigenhandig af te breken. De geschiedenis blijft zich herhalen.

De commentaren zijn gesloten.