03-12-09

Vande La's spookconstructies

Recentelijk verscheen er nog eens een interview van Johan Vande Lanotte in de kranten. De man beweert dat hij tegenwoordig eerder naar de zee kijkt dan naar Brussel. Hij vergeet er wel bij te zeggen, dat hij daar in Brussel elke maand een riante wedde opstrijkt als een van de vele nutteloze senatoren die ons land "rijk" is.
Tegenwoordig kijkt hij dus naar de zee. "Zijn" zee, omdat hij ondertussen ook directeur of zoiets geworden is van Electrawinds, een firma die zich bezig houdt met het plannen en bouwen van windmolens. Daarmee wil Vande La waarschijnlijk zijn politieke verwezenlijkingen vergeten. Die zijn wel niet mis, al is het eerder in de slechte zin van het woord.
In 2003 richtte Vande Lanotte het Kringloopfonds op. Dat moest zogezegd de sociale economie (beschutte werkplaatsen e.d.) een injectie geven door ze investeringsgeld te bezorgen. Het geld voor dat fonds kwam voor een keer eens niet uit de federale begroting, maar van burgers die obligaties kochten aan een normale rentevoet én daarbij nog van een fiscale aftrek konden genieten. In totaal werd er toen 75 miljoen opgehaald. Toen die, na vijf jaar, in 2008, dienden te worden terug betaald, bleek er daarvoor geen geld te zijn en moest er opnieuw 75 miljoen worden opgehaald. Ondertussen bleek, dat er 25 miljoen euro zo goed als verdwenen waren. In plaats van het geld ethisch te besteden, zoals gepland was, had men er rommelkredieten mee gekocht. Het gevolg van dit alles is, dat het fonds ondertussen in vereffening is. Van Vande Lanotte hoort men daarover niets meer...
In de regeringen Verhofstadt I & II was Vande La minister van begroting. Hij was daarin de uitvinder van de "sluitende begrotingen", die tot stand kwamen door het kapen van pensioenfondsen en het verkwanselen van overheidsgebouwen, die later tegen woekerprijzen opnieuw werden gehuurd. Sindsdien zijn  die huurkosten verdrievoudigd! Om maar één voorbeeld te geven: de Financietoren in Brussel kost de Regie der Gebouwen nu vier miljoen euro PER MAAND! Per jaar geeft de Regie nu meer dan 400 miljoen euro per jaar uit.
Het vlaggenschip van Vande La's verblijf in de regeringen Verhofstadt was echter de oprichting van het zgn "zilverfonds". Daarin zouden "overschotten" van de begroting (in België is dat een contradictio in terminis) gestort worden om straks de enorme kosten van de vergrijzing op te vangen. Zoals ik vroeger reeds enkele keren geschreven heb, ging het hier om een lege doos. Een land kan niet tegelijk enorme schulden hebben en een spaarpot aanleggen. Mocht er ooit in dat zilverfonds al geld gestoken geweest zijn, dan kon dat alleen gebruikt worden als de staatsschuld onder de 60% van het bbp zou zakken. We stevenen nu af op zo'n 100%... Dat het zilverfonds een lege doos is, werd vroeger trouwens ooit bevestigd door Frank Vandenbroucke en nu zopas zelfs nog door Toback Jr, nota bene: fractieleider van dezelfde partij als die van Vande La.
Hopelijk komen ze er bij Electrawinds beter vanaf met Vande La aan boord. Want het gaat niet goed met de sectoren milieu en hernieuwbare energie, wat men er ook over moge schrijven. Firma's zoals Thenergo, 4Energy en Tigenix, om er maar enkele te noemen, hebben op de beurs flinke klappen gekregen. Ecodis heeft zelfs de boeken al neergelegd. Hopelijk vergaat het Electrawinds beter en wordt ook zij geen lege doos van de geleerde professor. Want wie windmolen zegt, denkt ook wel eens aan Don Quichote. Die was wel van La Mancha, maar zou ook wel eens aan de Noordzee kunnen opduiken.

02-03-08

Vergeet de Beurs, leve het Kringloopfonds!

Wie dacht dat de affaire van de notionele intrestaftrek een unicum was in de Belgische politiek, zal zijn mening moeten herzien. Beleggers, vergeet de beurs, waarop men geld verliest en het spaarboekje dat niet genoeg meer opbrengt omdat de inflatie boven de 3% blijft. Er is nog het Kringloopfonds. Het Kringloopwat?
Iedereen zal al wel gehoord hebben van de kringloopwinkels, waar allerlei tweedehands zaken worden opgeknapt en doorverkocht aan lage prijzen, iets wat zeker de financieel zwakkeren ten goede komt. Dat fonds blijkt in 2003 door de overheid (toen Paarsgroen) te zijn opgericht met een startkapitaal van 2,5 miljoen euro. Daarbovenop werd geld opgehaald via een obligatielening die in een eerste fase goed was voor 75 miljoen euro. Wie daarop intekende, krijgt een jaarlijks fiscaal voordeel van 3%, plús vijf procent op het bedrag dat in het fonds werd geïnvesteerd (met een maximum tot 250 per intekenaar). 13.500 intekenaars hebben sindsdien recht op zo'n vergoeding. De fiscus heeft sindsdien al 3,35 miljoen aan die obligatiehouders terugbetaald...
Om een lang verhaal kort te maken: dat Kringloopfonds, hoe goed bedoeld ook, heeft de staat al 10,5 miljoen euro gekost, te betalen door u en mij, de belastingbetalers.
In verhouding tot de notionele intrestaftrek zijn de verliezen voor de Staat in het Kringloopfonds maar pea nuts. De vraag is wel, hoeveel van die constructies er misschien nog bestaan op federaal, regionaal, provinciaal of ander vlak. Regeringen met aan het hoofd een man die sneller liegt dan zijn schaduw, zijn hoegenaamd niet te vertrouwen. Ik kom daar nog op terug.